Menu

Me time

Inleiding: Jaap Hollander
Verslag: Olga


Een mooi voorbeeld van het ‘vertraagde effect’ bij provocatief coachen

In de opleiding provocatief coachen geven wij veel demonstraties met deelnemers als cliënt. Eén van die demonstraties is altijd met een ‘doorgaande cliënt’, d.w.z. iemand die we voor meerdere provocatieve sessies zien. We willen de deelnemers graag laten zien hoe het na de eerste sessie verder gaat. Zo’n doorgaande cliënt was Olga. Zij bracht als probleem in dat haar puberdochter veel te veel haar eigen gang ging. Dat ze met riskante dingen bezig was en zich niet liet bijsturen. Dochter had een vriendje uit een andere cultuur dat Olga met nogal wat wantrouwen bekeek.

 

De schuld verschuiven

Ik was haar provocatieve coach. Omdat zij haar dochter duidelijk de schuld gaf van de problemen, paste ik de klassieke provocatieve techniek toe van ‘de schuld verschuiven’. Ik schoof de schuld in mijn verhalen bij de dochter vandaan en naar Olga, de moeder toe. Ik beschuldigde Olga er in vele toonaarden van dat zij aan de ene kant een happy-go-lucky moeder was, een soort vage hippie bij wie alles moest kunnen. Want dat is voor een hippie-moeder het gemakkelijkste. Vooral ook omdat zij zo met zichzelf bezig was dat ze ook helemaal geen energie had om haar dochter te corrigeren. Of om überhaupt iets met dat arme kind te doen. En dat zij dan aan de andere kant weer zogenaamd naïef verbaasd was, als die dochter ontspoorde.


Ik beklaagde die arme, arme dochter, dat verwaarloosde kind dat zonder enige serieuze begeleiding had moeten proberen op te groeien. Voor galg en rad feitelijk. Een kind dat totaal verward alle kanten uit stuiterde. Posititutie, heroïne, alles was nu mogelijk... Vind je het vreemd? En dat ze daar dan nog verwijten over kreeg ook! Enfin, ik herinner me niet meer alle details, maar ik was enthousiast bezig om Olga neer te zetten als een ontspoorde moeder. Ik geloof dat ik ook nog een tatoeage van de dochter als automutilatie heb geduid. Enfin, je snapt het idee. Ik had de schuld grondig verschoven.


Verontwaardigd

In het nagesprek gaf Olga verontwaardigd aan dat zij niets aan het gesprek had gehad, en dat zij enorm baalde dat ik haar overal de schuld van gaf. Zij wilde ook niet terug komen voor haar tweede gesprek als doorgaande cliënt, in het volgende trainingsblok. Ik vroeg me af of ik wel genoeg warmte en humor had laten zien…

Nu is het bij het provocatieve coachen zo, dat het gesprek vaak nog een hele tijd doorwerkt. Soms reageert de cliënt vlak na de sessie onverschillig, verward of beledigd, maar komen er later nog inzichten en veranderingen los. René, een ervaren deelnemer uit het tweede jaar, suggereerde om de volgende dag meteen een tweede gesprek met Olga te doen. Dat vond ik een goed idee en zij stemde er schoorvoetend in toe.


Inzicht

De dag daarna ging ze zitten en zei ze dat ze eerst een stukje wilde voorlezen dat ze die nacht over de sessie had geschreven. Zij was daar erg gedecideerd in en voordat ik goed en wel wist wat er gebeurde, zat ze haar verhaal al voor te lezen. 


Dit was haar tekst:

Me time

Gisteren tijdens de provocatieve sessie voelde ik me afgezeken door Jaap. Een hippie die haar dochter aanzet tot automutilatie. Ik dacht en benoemde dat ik als patiënt niet meer terug zou komen. Een man uit de zaal riep: Slaap er een nachtje over! Dat heb ik gedaan. 


Het is nu 01.00 s nachts. Ik word net wakker met een hoofd vol heldere ingevingen. Ik schrijf ze op en geef ze morgen terug aan Jaap.

Ik kom van de boerderij. Ouders met een nuchtere instelling; niet praten maar doen. Op mijn achttiende vluchtte ik naar de stad. Ik wil graag een hippie zijn. Ik loop in bloemetjesjurken en geniet ervan om op festivals in het gras te liggen met een dikke joint.

 

Vroeger wilde ik graag verliefd worden op een jongen uit een andere cultuur. Een Indiaan met stijl lang zwart haar had mijn voorkeur. Ik werd verliefd op Klaas, een Nederlandse jongen uit het dorp verderop. Wat me in hem aantrok en aantrekt is zijn vrije manier van denken. Als puber heeft hij met zichzelf in de knoop gezeten omdat hij naar HTS ging terwijl de stof hem niet boeide. Op zijn drieëntwintigste, toen ik hem leerde kennen, is hij naar de kunstacademie in Groningen gegaan en daar gaan wonen in een studentenhuis.

 

Mijn dochter is nu 17 jaar oud, sinds 3 maanden heeft ze verkering met een jongen uit Rotterdam. Ze reist alleen met de trein, brengt tijd met hem door in het parken de musea. Hij wil de designacademie gaan doen. Het is een knappe jongen die geboren is in de Philippijnen en geadopteerd door Nederlandse ouders. Voor deze gast had ze verkering met een Marokkaanse jongen.

Ze is dit jaar gestart met een opleiding Game Design. Tijdens het toelatingsgesprek mochten wij ons er niet mee bemoeien. Ze werd aangenomen door haar talent. Ze is een vrije denker. 


Als ik het zo overdenk heeft zij op deze leeftijd het bestaan dat ik vroeger voor ogen had. Ik maak me geen zorgen om haar toekomst omdat ik geloof in vrije denkers, zij kunnen de wereld mooier maken.


Dan nu nog een noot voor Jaap en Jeffrey. Klaas bracht me met de auto naar deze cursus. Ik zei tegen hem ‘ik verwacht dat er deelnemers komen met een sterke eigen mening. Anders kies je hier niet voor.’ Ja, zei Klaas, en mensen met air om zich heen, kijk daar komen ze aangereden in een gelikte zwarte Mini. Ik zag het kale koppie van Jaap, hmmmm ja dat zijn mijn trainers!  


Olga



About the Author Jaap Hollander

Psycholoog, NLP-trainer, Trainer provocatief coachen, schrijver (11 boeken), directeur IEP --- Geeft NLP- en provocatieve workshops en -opleidingen. --- Stond vijf jaar achtereen in de top-500 professionals van ‘Quote’. --- Ontwikkelde MindSonar.

Leave a Comment: