Menu

De sprong in het onbekende…. Deel 2: Jezelf veilig zien landen

Dit is het tweede deel van een serie van drie artikelen, die helpen bij het aangaan van nieuwe, spannende, beangstigende of verontrustende uitdagingen. Deze keer is het thema: Alleen springen als je jezelf in gedachten veilig ziet landen…. Heb je deel 1 nog niet  gelezen? Hier staat het.

Hoe ga je om met angst voor het nieuwe, het onbekende?

Soms voel je een plotseling opkomende angst voor een ‘sprong’: vlak voor je iets nieuws en onbekends wilt gaan doen. Dat kan een presentatie zijn, een optreden, een sport prestatie, een nieuw team ontmoeten, etc.


Ooit modelleerde ik in een NLP-Mastersgroep een deelnemer die zei “Ik kan goed omgaan met angst”. ‘Ik spring parachute als hobby, op steeds nieuwe locaties en met steeds nieuwe figuren in de lucht. En elke keer voel ik voor de sprong weer angst opkomen. Daar kan ik nu goed mee omgaan”. 

In deel 1 heb ik beschreven waar je van uitgaat (de overtuigingen) als je deze angst wilt leren hanteren. Hoe je de energie verspreidt door je lichaam. In dit tweede deel gaan we het hebben over een tweede aspect van de voorbereiding:  gewenste situatie visualiseren en opslaan, het actief maken van je leer-ervaringen. 


Goed neerkomen

Ook de rest van de voorbereiding van de parachutist was heel behulpzaam. Ook bij zaken zoals voor het eerst een grote lezing houden of naar buiten gaan tijdens een pandemie, naar een plek waar mensen zich niet zo goed aan de regels houden.


Bij parachutespringen is je materiaal van levensbelang. Dus het voor elke sprong nauwgezet controleren van alle riempjes en touwen spreekt voor parachutisten vanzelf. Zo spreekt hopelijk ook voor zich, dat jij het materiaal, dat jij nodig hebt voor je  nieuwe activiteit (nieuwe baan, pandemie-proof trainen, een grote lezing) controleert van tevoren. Dat heb ik niet gemodelleerd. Ooit heb ik wel geconstateerd, dat werkende zeeppompjes essentieel zijn als er een NORO virus rondwaart....


Vervolgens visualiseerde de parachutist hoe hij veilig neer kwam op de nieuwe/onbekende  plek. Wat bekend was nam hij mee in zijn visualisatie, hij zag zichzelf recht voor zich (ooghoogte), op een afstand van ongeveer 3 meter, goed neerkomen. Hij stapte in dat moment (hij associeerde er in) en hij genoot van het gevoel. 

Hij kwam weer in het hier en nu en wees met zijn rechterhand naar de plek, daar kwam hij veilig neer. En met diezelfde hand gaf hij de plek aan van enkele leerpunten die hij toepaste op weg naar zijn doel. Ook die leerpunten (4)  zag hij zichzelf toepassen. Bij twee associeerde hij even in de visualisatie. Wat hij in de afgelopen sprongen had geleerd en wat voor deze sprong relevant was om bewust toe te passen, nadat het vorige keren 'on the spot/in the air’ geleerd was. (Zo zag ik bv.  bij het voorbereiden van pandemie-veilig trainen mijzelf het zeeppompje controleren, sommige moet je een kwartslag draaien alvorens ze het doen heb ik net geleerd. En ik zag de oude mevrouw, die mij tijdens een wandeling met een nauwe doorgang vroeg of ik even de andere kant op wilde kijken. ‘Vriendelijk vragen om wat voor jou belangrijk is’ kun je inplannen, dat geeft rust merkte ik. Ik hoefde niet alles al te weten wat er ging gebeuren, zolang ik dit maar ging doen).

Daarna haalde de parachutist met zijn andere hand het eindbeeld en de beelden daarvoor naar zich toe, ‘als een harmonica’ schoof hij ze ineen, en hij plaatste die hand op zijn heup/broekzak. Dat ging niet zo bewust. “Wat doe je nu?” vroeg ik.

‘Ik ben klaar met mijn voorbereiding, ik heb het bij me, op zak als het ware.’


En, zei hij, ”Ik ben daarna benieuwd naar wat ik bij deze sprong weer leer"…. want er gebeurt altijd iets onverwachts, of iets dat beter kan, dat maakt het leuk en leerzaam…..

En als hij in de lucht in de deuropening stond, klaar om te springen, zijn spanning verspreidend over zijn lijf, volgde daarna ook dat ‘Benieuwd en open zijn voor wat komen gaat….’ En dan sprong hij.


Dat effect van ’Ik ben benieuwd?’  was mij bekend. Ik had  de kracht van ‘ik ben benieuwd HOE…?  eerder gemodelleerd en die zin stond al op al onze IEP-pennen, dus dat vroeg ik ook niet verder uit. Tegenwoordig lees je op vele plekken het belang van 'benieuwd' of 'nieuwsgierig' zijn.


Deze voorbereiding stelt gerust: je hebt aandacht gegeven aan wat belangrijk is en bij je wat nodig is. Sommige mensen plaatsen de voorbereidingsbeelden liever in hun buik of in hun hart, ook afhankelijk van de activiteit. Ik neem de leerpunten mee, en bereid regelmatig naast de positieve afloop, ook mijn reactie op een kritische opmerking, op een negatieve reactie voor. Daarna ben ik oprecht benieuwd, naar wat er komen gaat, en open voor wat ik zelf niet kan verzinnen…. Er volgde nog een derde ingrediënt, daarover de volgende keer meer.


De volgende instructie is weer geschreven voor een tweetal, A en B, waarbij A degene is die anders wil leren omgaan met de angst en B hem of haar helpt.



Omgaan met de angst voor de “sprong”
De tweede fase

4

Veilig landen

Stel je voor dat jij je voorbereid voor jouw ‘sprong’. Je hebt deel 1 gedaan. Je hebt de energie verspreid door je lichaam.

Nu geeft B aan A de volgende suggestie:


  • Zie op ooghoogte voor je een lijn naar de toekomst.
  • Zie de activiteit/sprong voor je en zie je zelf gezond, veilig, succesvol aan het eind van de activiteit.
  • Associeer er in, geniet in alle zintuigen die relevant zijn.
  • Dissocieer er van, en hang het beeld als een scherm (beeld) aan het einde aan de lijn.

5

Leerervaringen plaatsen

B vraagt A nu om leerervaringen op te roepen.

  • Plaats relevante leerervaringen op de juiste plek op weg naar de afronding.
  • Zie mogelijke hindernissen en zie jezelf doen, wat nodig is om met deze mogelijke hindernissen om te gaan.
  • Associeer daar in en stel het bij voor deze ervaring.
  • Dissocieer er van en hang die ervaringen aan de lijn. (Aan het eind van die lijn hangt al het beeld van het veilig 'landen', uit stap 4)
  • Doe dit tot je merkt: er melden zich geen nieuw soort hindernissen.

6

Het hulpbron-pakket opnemen

B geeft aan A deze instructie:


  • Laat de lijn met hulpbronbeelden (de leerervaring en het veilig landen) van achter (daar in de toekomst) naar voren (naar het heden toe) samenkomen. 

    Maak er met een handgebaar, als een soort harmonica, een pakket van. En stop dat als het ware in je lijf… (heup of elders wat, wat maar passend is). 
  • Ervaar hoe het is, om die voorbereiding te hebben. 
    Een gevoel van ik ben er klaar voor, ik heb het in huis, o.i.d.

About the Author Anneke Meijer

Psychologe, NLP-trainer, provocatief coach, directeur IEP --- Introduceerde in 1981 – samen met Jaap Hollander – NLP in Nederland en is mede-oprichtster van het IEP. Zij geeft binnen het IEP NLP Practitioners- en Masterpractitionersopleidingen, een deel van de opleiding Provocatief Coachen, daarnaast coaching en supervisie. --- Zij is binnen het geheel van de IEP-opleidingen in belangrijke mate verantwoordelijk voor de samenhang van de diverse modellen en het algemene beleid. --- Zij ontwikkelde verschillende NLP-technieken o.a. de ‘I-Wonder strategie’ en het ‘Binnen-Buiten model’, tal van didactische NLP-oefeningen en is mede-auteur van ‘NLP in Nederland’ en het Nano Tech Power Deck. --- Lid van de Internationale NLP Leadership Summit

Leave a Comment: